regie: Cristian Mungiu e.a.

maandag 11 oktober, aanvang 20.15 uur

Roemenië 2009 | 110 min.

speelfilm | 12+

acteurs: Alexandru Potocean, Teo Corban, Emanuel Pirvu e.a.

In Roemenië zullen ze wel nooit last krijgen van 'ostalgie', die typisch Oost-Duitse vorm van popculturele heimwee naar de communistische tijden, toen alles nog grauw en overzichtelijk was. In Tales from the Golden Age gaat het terugkijken alleen grimlachend.

De laatste 15 jaar van het Ceausescu-regime waren de ergste in de Roemeense geschiedenis. Desalniettmin refereerde de propagandamachine steevast naar deze periode als 'De gouden jaren'. Hoezo verregaande repressie en bittere armoede?

Humor is wat de Roemenen staande hield in de dagelijkse strijd met de gestoorde logica van een dictator, en de verhalen in Tales from the Golden Age nemen je mee naar een tijdperk waarin eten belangrijker was dan geld, vrijheid belangrijker dan liefde en overleven belangrijker dan principes. Vele komische, bizarre, verrassende sterke verhalen deden toen de ronde, verhalen die gebaseerd waren op het vaak surrealistische leven onder een communistisch regime.
Tales from the Golden Age is een project uit de koker van Cristian Mungiu, een van de regisseurs, en bekend van het meesterlijke 4 maanden, 3 weken en 2 dagen, dat eveneens de duistere kant liet zien van dit tijdperk. De film vertaalt de populairste sterke verhalen naar het witte doek. Ze gaan over de flessentrekkers Bughi en Crina die als een Roemeense Bonnie and Clyde kraanwater verkochten en fortuin maakten, of over de hoffotograaf van Ceausescu die na het staatsbezoek van de Franse president Giscard d'Estaing een hele nacht foto's moest retoucheren. In de leukste episode verkrijgt een politieagent op illegale wijze een varken, die hij zijn keuken in smokkelt om hem daar te slachten. Het varken gilt, dreigt te ontsnappen, geschikt slagersgereedschap ontbreekt. De clou is fantastisch, waarna net als bij de andere films een tekstkaart verschijnt die begint met 'naar verluidt'.

Politieke komedie maken door je te onthouden van enige vorm van moralisme heeft hier ook iets huiveringwekkends.